فلزاتی مثل تقره، سرب، نیكل همانند سایر پسماندهای خانگی و عفونی از بین رفتنی نیستند و حضور این فلزات سنگین از طریق تخلیه و دفن پسماند صنعتی باعث شده تا یك سفره سرطان برای مردم باز شود كه باید جلوی این رویه گرفته شود.
این عضو شورای اسلامی شهر قزوین اظهار داشت: سال 93 شركت خصوصی واقع در سایت محمدآباد با این توجیه كه پسماند صنعتی استان جوابگوی كار آنها نیست، مجوزی را اخذ كرد كه طی آن پسماند سایر استان ها به قزوین آورده شود و به دنبال این موضوع حجم بالایی پسماند صنعتی در قزوین پذیرش شد.

حق شناس با اشاره به حاصلخیزی دشت قزوین و تولید بخش قابل توجهی از محصولات كشاورزی از این منطقه، تاكید كرد: دشت قزوین به عنوان آشپزخانه ایران به حساب می آید و خیلی از مواد غذایی و خوراكی در این شهر تولید می شود؛ بنابراین برای هیچ عقل سالمی قابل قبول نیست كه در كنار مواد غذایی، مواد صنعتی خطرناك حضور داشته باشد.
وی ادامه داد: از ابتدای امسال با پیگیری های مدیركل جدید حفاظت محیط زیست قزوین، مجوز قانونی در سایت محمدآباد ملغی شد اما همچنان پسماندها از مبادی غیر رسمی و غیرقانونی وارد استان و این نقطه می شوند.
حق شناس با انتقاد از وضع مدیریت پسماند سایت محمد آباد،گفت: به مدیریت لندفیلد سایت محمد آباد نقد زیادی وارد است چرا كه قرار بود ظرفیت این مكان طی 20 سال مورد استفاده قرار بگیرد اما اكنون در كمتر از هشت سال 85 درصد آن تكمیل شده است.
این عضو شورای اسلامی شهر قزوین یادآور شد: ایده طراحی سایت محمد آباد بسیار خوب بود اما به مسیر درستی منتهی نشد و نبود كمپكتور ( فشرده ساز)، ریجكتر و موارد فنی دیگر باعث شد تا با ورود روزانه 60 تن زباله خانگی به سایت محمدآباد با بحران فضای زباله در این مكان مواجه شویم.

صنایعمقالات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *